Mam do Ciebie pytanie. Kiedy myślisz “zaczynam uczyć się angielskiego” — co przychodzi Ci do głowy jako pierwszy krok? Podejrzewam że jedna z trzech rzeczy. Ściągnięcie Duolingo. Kupienie podręcznika. Albo zapisanie się na kurs gdzie przez rok będziesz siedzieć w grupie dwunastu osób i przerabiać ćwiczenia których połowa jest dla Ciebie za łatwa a połowa
Powiem Ci, od czego zaczęłam ja. Miałam kilka lat, byłam w zerówce, a Pani zabrała nas z sali na „lekcję angielskiego”, która polegała na tym, że pokazywała nam obrazki i mówiła: „this is an apple, this is a banana, this is an orange”. To było wszystko. Wróciliśmy do sali. Przez lata tak wyglądała moja nauka
Mam dla Ciebie jedno pytanie. Kiedy ostatnio słyszałaś że ktoś “ma talent do języków”? Założę się że nieraz. I założę się też że ta osoba albo sama tak o sobie mówiła, albo ktoś mówił o niej w tonie który sugerował że to jest coś wyjątkowego. Coś z czym się przychodzi na świat. Coś co albo
Jest taki moment w nauce angielskiego, który zna wiele osób. Masz już FCE albo nie masz certyfikatu, ale wiesz, że jesteś gdzieś między B2 a C1. Rozumiesz seriale bez napisów, piszesz po angielsku bez większego wysiłku, rozmawiasz z native speakerami i jakoś to idzie. Pojawia się więc pytanie: co dalej? Odpowiedź dla bardzo wielu osób
Zacznijmy od tego czym CPE NIE jest. CPE nie jest “trudniejszą wersją FCE”. Nie jest “tym samym egzaminem tylko wyżej”. I zdecydowanie nie jest egzaminem który zdajesz dlatego że “chcesz mieć coś na CV”. CPE — czyli Cambridge C2 Proficiency — to najwyższy poziom egzaminów Cambridge English. Poziom C2. I jest to egzamin który mówi
Zacznę od wyznania. Kiedyś nauczycielka powiedziała mi, że nie zdam FCE. Dosłownie — spojrzała na mnie i powiedziała, że mój poziom jest za niski, że lepiej zapomnę o tym egzaminie i skupię się na tym, co mam do zrobienia w szkole. Nie posłuchałam. Nie mówię Ci tej historii po to, żeby się pochwalić. Mówię Ci
Zacznę od liczby. 500 milionów. Tyle osób na świecie mówi po hiszpańsku jako języku ojczystym. To drugi najczęściej używany język na świecie pod względem liczby native speakerów — zaraz po mandaryńskim i przed angielskim. Właśnie dlatego matura z języka hiszpańskiego to jeden z tych wyborów, który może mieć bardzo długi ogon. Długo po tym, jak
Na start: Czy na naukę języka obcego może być za późno? Zacznijmy od jednej, absolutnie najważniejszej rzeczy: na naukę nigdy, absolutnie nigdy nie jest „za późno”. Jako nauczycielka, która od lat wyciąga dojrzałe osoby z językowego paraliżu i sprawia, że po dziesięcioleciach milczenia zaczynają wreszcie swobodnie otwierać usta, mogę powiedzieć Ci jedno z pełnym przekonaniem —
Matura z niemieckiego zbliża się wielkimi krokami, a Ty wciąż czujesz, że czas ucieka przez palce? „Eee, jakoś to będzie”, „Zdam na te 30%”, „Niemiecki i tak mi się w życiu nie przyda”. Słyszę te argumenty co roku. Co roku widzę też dokładnie to samo: maturzystów, którzy na finiszu orientują się, że brak dobrego wyniku
Pamiętam dokładnie moment, kiedy po raz pierwszy poważnie pomyślałam o certyfikacie językowym. Miałam kilkanaście lat, byłam w gimnazjum (tak, to jeszcze te czasy), i nauczycielka powiedziała mi że nie zdam FCE. Że mój poziom jest za niski. Że lepiej żebym zapomniała o certyfikatach i skupiła się na egzaminie ósmoklasisty, bo ten ledwo zdam… Nie posłuchałam.