Okej, szczera rozmowa Kiedy miałam kilka lat i zaczynałam przygodę z angielskim, moja nauczycielka pokazywała mi obrazki i mówiła: „this is an apple, this is a banana”. To było całe moje wprowadzenie do języka, który potem stał się moim ulubionym językiem do pisania — włącznie z książką, którą napisałam po angielsku jako prezent ślubny dla
Mam pytanie do Ciebie. Jak wyobrażasz sobie dzień osoby, która uczy czterech języków obcych i jednocześnie uczy się ośmiu? Pewnie coś w stylu: wstaje o szóstej, ma zaplanowany harmonogram co do minuty, bloki nauki po dwie godziny, przerwy trzydzieści minut, wszystko poukładane perfekcyjnie. Rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. I dzisiaj chcę Ci pokazać jak naprawdę wygląda
“Chcę się uczyć języka obcego, ale po prostu nie mam czasu.” Słyszę to zdanie regularnie. Od uczniów, od obserwujących, od osób, które piszą do mnie z pytaniem czy w ogóle jest dla nich nadzieja. I za każdym razem kiedy je słyszę, mam ochotę powiedzieć jedną rzecz. Brak czasu to nie jest prawdziwy problem. Wiem że
Uczysz się więcej niż jednego języka obcego i zdarza Ci się, że w środku zdania po angielsku nagle wlatuje Ci słowo po hiszpańsku? Albo zamiast powiedzieć “hola” mówisz “hallo”? Albo po prostu siedzisz i przez chwilę nie wiesz, w którym języku w ogóle myślisz? Witaj w moim świecie. Uczę czterech języków obcych i uczę się
Mam na liście 8 języków obcych. Angielski, niemiecki, hiszpański, japoński, koreański, włoski, francuski i portugalski. I dostaję jedno pytanie non-stop — jak Ty to w ogóle ogarniasz? Dzisiaj odpowiem szczerze. Nie ma tu magii, nie ma genialnego talentu do języków. Jest system — wypracowany przez lata prób i błędów, dostosowany do mojego życia ze stwardnieniem
Napisałam książkę po angielsku. Sama, bez AI, bez native speakera, bez kursu pisania kreatywnego. Napisałam ją jako prezent ślubny dla mojego męża — bo nie miałam pieniędzy na nic innego. Angielski nie jest moim pierwszym językiem. Ale stwierdziłam — dlaczego nie spróbować? I wiesz co? Ta książka nauczyła mnie więcej o angielskim niż jakikolwiek kurs
Uczysz się słówka. Widzisz je sto razy. Wydaje Ci się że je znasz. A potem ktoś mówi do Ciebie w języku obcym i w głowie — pustka. Totalnie nic. Jakbyś nigdy tego słowa nie widziała. Znajomo brzmi? Dobra wiadomość jest taka że to nie jest problem z Twoją pamięcią. To jest problem z metodą. Zła
“Chcę się uczyć angielskiego, ale nie mam czasu.” To jest zdanie które słyszę najczęściej. Od rodziców małych dzieci, od osób pracujących na pełny etat, od przedsiębiorców którzy mają już tyle na głowie że angielski zawsze ląduje na końcu listy. I rozumiem to. Naprawdę. Ale mam dla Ciebie złą i dobrą wiadomość. Zła: nie ma magicznego
“Uczę się angielskiego od lat i nadal nie mówię płynnie.” Słyszę to zdanie bardzo często — od uczniów, od obserwujących, od osób które piszą do mnie z pytaniem czy w ogóle jest dla nich nadzieja. Jest. Ale problem zazwyczaj nie leży w braku talentu ani w braku czasu. Leży w metodzie. A raczej w tym
Czym właściwie jest płynne mówienie w języku obcym? To nie tylko umiejętność poprawnego budowania zdań, ale przede wszystkim zdolność do swobodnego wyrażania swoich myśl bez względu na to, czy znasz idealne słowo. W tym poście znajdziesz kilka kwestii, które pozwolą Ci mówić płynniej. To są moje spostrzeżenia po nauce 8 języków obcych, ale też obserwacje